تکلیفم روشن نیس دردرون آبی یا حباب داغی

مثل یک سیالی

هم روانم هم سرگردانم

غوطه ور شاید گهی غرقه در آن

دست بر گردن زمان میآویزم تا از این تعلق بگریزم

بامن خواهی همراه، ار نه جدا شو

من تکلیفم روشن نیست هنوز.................

(عنوان این پست کاملا بی ربط بود....واسه تنوع بد نیست!!به دل نگیر!)

وقت درنگ نیست!! همه می روند ومن هنوز به زرق وبرق راه مینگرم
اندک افرادی میدانند چه میگویم....
وبسیاری خود به این نتیجه میرسند اما دیر!!!!!!!
قرار نبود به خاطر زندگی ام بی حوصلگی رابهانه کنم!!!!!

اندکی گرمـــــــــــــــــــــــا
نیاز به جنبشی اساسی دارم...

*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^
)خدایا ،رهایم کن از این سردی وسکون

نه هیچ واهمه ای....نه هیچ ترس و گریزی!!
بدون نگرانی....کمی دل تنگی....حرف هایم همین چند کلمه بود!!!!!!!!
کمی مهلت برایم کافیست....تنها خود را می خواهم جستو جو کنم.............
کمی صبر ....کمی بیشتر......
حتی این واژه هم صبرم را به پایان می برد!!!!!!!!!!
رو به رو یم مات شده...هرچه می خواهم بیشتر نگاه کنم، بیشتر نمی بینم!!!!!!!!
آرام آرام روشن می شود.......
خیلی آرام.......اما کنجکاوی ام سبقت گرفته!!!
هنوز روشنی به من نرسیده است!!!!!!!!!!!!!

.

تا آخرش نرو هیچی آخرش نیست

به جون خودم راست میگم

.

.

.

نرو هیچی تهش نیست

.

.

.

نرو دیگه

.

.

.

اعتیاد رو میگم !!!

.
**********
سلام به همه ،گفتم اول پستمو یه جور متفاوت شروع کنم...آخه عاشق متفاوت بودن هستم!!!
چه خبر؟حالتون خوبه؟چه می کنید؟
دلم برای اینجا یه کلی تنگیده بود....ببخشین دیر آپ کردم....ولی بلاخره آپیدم دیگه!!!!
راستی من از این ترانه خیلی خوشم میاد واسه همین اینجا یه کوچولوشو می نویسم....(با احساس بخون!!)

مرو ای دوست،مرو ای دوست،مرو از دست من ای یار
که منم زنده به بوی تو ،به گل روی تو
مرو ای دوست،مرو ای دوست
بنشین با من ودل ، بنشین تا برسم مگر به شب موی تو
تو نباشی ، چه امیدی به دل خسته ی من ،تو که خاموشی
بی تو ، به شام وسحر چه کنم با غم تو(با غم تو).....
_______________________________________________
پ.ن: دلم نمی خواد وقتی میری ازوبم غمگین باشی....این جا بی هیچ دلیل یک خنده نثارم کن!!

هر چه بزرگ تر می شویم  ،نامعلوم هایمان هم بزرگتر می شود...دانسته ها یمان کوچک وکوچکتر...

می گویند این ازجهت رشد و تعالی مغز آدمیست ...تعالی به سوی بی نهایت!!! و ما با بزرگ شدن وگذر زمان، در مقابل بی نهایت کوچکتر می شویم...وشاید گاهی هیچ!!!  دنیایی بزرگ تر را می بینیم... گاهی همراه با ترس... گاهی همراه با تردید ،ناامیدی...،نا آرامی....
اما ...
تنها ایمان، ما را سر پا نگه می دارد واز وسط همه ی تاریکی ها می گذراند ...
ایمان ،آرامش قلب توست...

پ.ن:نذار جای ایمان رو چیز دیگه ای پر کنه ، وگر نه زود خسته می شی از بزرگ شدن و پیش رفتن!!!!

حالا بر خواسته ام!
چه ها می بینم؟
چه دنیایی است!چه زمینی چه آسمانی....!
دیگر زمینی نیست و همه آسمان است !
هستی سردری است آبی رنگ ! ملکوت فرود آمده است ! ماورا پرده بر انداخته است! آسمان بهشت بر چشمهای مجذوب من به لبخند بوسه می زند. آسمان های عرش خدا در قطره گرم اشک من غوطه می خورد ....
چه آسمانهایی !
به پهنای عدم ! به جلال خدا! به گرمای عشق! به روشنایی امید ! به بلندی شرف! به زلالی خلوص! به آشنایی انس به پاکی شکوه زیبا و مهربان دوست داشتن...!
چه می گویم؟
کلمات تنبل و عاجز و آلوده را کجا می برم؟ خاموش شوید ای کلمات ! از چه سخن می گو یید؟
و من اکنون در آستانه دنیایی ایستاده ام که در برابرم آنچه از آن دنیای خورشید و خاک و زندگی به چشمم می آید سکوت است و بس....

دکترعلی شریعتی

سلامی به رفاقت بهار سر سبز....حالتون خوبه؟؟تعطیلات خوش گذشت ؟؟امسال برای من عالی شروع شد...اما مهم این نیست....مهم اینه که چه طوری  امسال رو ادامه بدیم !!!!!!!!!!یه جمله ی جالبی خوندم و اینجا نوشتم...

همیشه به کسی تـکیه کنید که به کسی تـکیه نکرده باشد
و او کسی نیست غیر از خدا

سخنی از “ کاترین پاندر ”
_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-

پ.ن.1: تـکیه کن به خدا و بدون پشتتو خالی نمیکنه...امسال می خوام با تمام وجود این کارو کنم...
پ.ن.2:من می خواهم باز هم تغییر کنم...پیش به سوی بهتر شدن!!!!

باران می بارد ومرا به میان خود می کشاند...
آرام آرام ،چکه چکه ،رو ی صورت من می نشیند و چه لطیف شیطنت میکند وچه ساده خنده بر لبهای من می نشاند،چه راحت مرا از خود می رهاند وبه پرواز در می آورد میان ابر های خیس ...
چه آرامش عجیبی همراه خود می آورد به زمین خاکی...
وچک وچک باران ....
صو تی پر از سکوت ...
در های آسمان گشاده می شوند وتو می توانی به انداره ی بینهایت بالا روی...می توانی به اندازه ی دریا بزگ شوی...

وگاهی دستی برآری ز دعا....

 باران که می باردتو در راهی

از دشت شب تا باغ بیداری

از عطـر عشق وآشتی لبریز

 با ابر وباد وآســـــمان جاری

ازلحظه های تشنه ی بیـدار

تا روز هـــــــــای با تو بارانی

غم میکشـد مارا ومی بینی

دل میکشــد مارا ومی دانی